webmaster, 27 mei 2009
Jordanië , Amman

Beiroet

Beiroet

Proberen te schrijven over Beiroet, is als proberen te dichten in een taal waarvan je het idioom niet onder de knie hebt;
je schaaft over het oppervlak heen, je kan de essentie niet onder woorden brengen,
je doet je best, maar het geheel blijft transparant en filterdun,
de beschrijvingen knutselig en vooral ontoereikend.
Op geen manier doen mijn woorden recht aan de verassingen van Beiroet.

Toch ga ik een poging wagen, een sprong in het diepe;
de stad is een ware uitdager van mijn schrijvers-capaciteiten.
Voordat ik daadwerkelijk begin wil ik iedereen die deze zinnen leest nadrukkelijk aanraden om de stad te bezoeken. Ten tweede wil ik jullie vragen om bij het absorberen van mijn woorden creatief en actief te zijn in het aandikken en kruiden van de impressies; je benadert op die manier meer de realiteit..

Door kapotgeschoten straten,
nieuwbouw links,
frisse zeewind van rechts,
Portugees-aandoende bouwstijl,
gatenkaas-huizen,
grauwe flats,
luxieuze hotelcomplexen,
een prachtige moskee,
mooie kerken,
moderne winkelstraten,
nauwe steegjes,
volgens de lonely planet moet hier een gezellig plein zijn, omringd door koffieshops en cafe's; wij treffen een grauwe doodse plek, een aan flarden geschoten bioscoop, metaal dat uit de grond steekt, brokken beton, afzettingshekken, omringd door saaie kantoorgebouwen,
een straat verderop het splinternieuwe downtown,
prachtige straten, de gebouwen in een oude stijl, maar de verf is vlekkeloos en alles hier is net iets te mooi en over de top; de geesten van het verleden werden in slaap gesust en achter het cement gemetseld, ze lijken te fluisteren.

Beiroet 'overleefde' vijftien jaar burgeroorlog en de oorlog tussen Hezbollah en Israel is nog vers. De stad lag keer op keer plat, letterlijk en figuurlijk, en werd weer herbouwd; de Libanezen zijn taai. De biljonair Rafik Hariri, die jarenlang premier van Libanon was en Beiroet herbouwde na 15 jaar burgeroorlog, werd in 2005 vermoord in Beiroet (samen met tientallen omstanders). Wie achter de aanslag zaten is nog altijd onbekend; Syrie werd lange tijd beschuldigd van betrokkenheid, maar hard bewijs ontbreekt vooralsnog. Het Internationale Gerechtshof in Den Haag is een paar weken geleden begonnen aan de zaak. De aanslag liet een weer onstabiel Libanon achter, onrust ligt altijd op de loer..

Als Beiroet een vrouw zou zijn, (want ik zie haar eerder als een vrouw dan een man)
dan is zij zo'n 40 jaar oud.
Ze is bijzonder mooi, en straalt kracht en trots uit.
Ze is statig, met een sprekend gezicht en een heldere stem. Haar haren zijn lang, vol en glanzend.
Haar donkere ogen zijn betoverend, niet alleen omdat ze liegen, maar ook omdat de dofheid er doorheen schemert; ze ogen moe en lijken naar binnen te staren.
Ze heeft een gezond en aantrekkelijk lichaam, maar haar huid is stroef, en onder haar kleren is ze gebrandmerkt en gelidtekend.
Ze is niet arm, maar ze doet zich rijker voor dan ze is, ze geeft om stijl.
Wanneer ze uit gaat met vrienden en je haar uitbundig kan horen lachen is heeft ze te veel gedronken en is ze in staat te vergeten en te verdrinken in onwetendheid; op die momenten is ze gelukkig..

Mensen in Beiroet zijn opgewekt en vriendelijk,
hebben een typisch Arabische manier van omgaan met elkaar,
makkelijk en amicaal.
Toch waan je je niet in het Midden-Oosten als je door Beiroet struint,
eerder in Zuid Europa,
luxe koffieshops,
moderne restaurants,
veel te veel nachtclubs.
Weinig traditionele kledij, veel bloot en sexy, veel make-up en onhandige handtasjes en hoge hakken.
Alles met stijl.
De stad lacht en bruist.

Uitgaan in Beiroet kan iedere avond.
Gemayzahstraat alleen is gevuld met meer dan 80 miniscule cafeetjes.
Iedere avond staat de smalle straat vol met taxi's en dikke suv's,
en vliegt het geld over de balk...
Een jonge Libanees beschreef dit vreemde en extreme uitgaansverschijnsel als de gemeenschappelijke depressie van de bevolking;
ze leven van dag op dag, vieren de vrede en verzuipen het verleden.

De bevolking van Libanon is zeer divers,
Christenen, moslims (beiden vertegenwoordigd door vele aftakkingen en afsplitsingen), en druzen, vluchtelingen uit Palestina, Irak en Sudan..
Afgezien van de trots en liefde voor het land (een sterke smaak van nationalisme waait door de wijken van Beiroet), hebben alle inwoners slechts een ding gemeen:
de liefde voor Fairouz,
na Um Karthoum de grootste zangeres allertijden in de Arabische wereld.
Zij bindt de splinters samen, met haar zoete betoverende stem, ze is de stam waar alle aftakkingen aan vast plakken, zij is een thuis voor iedereen...

Beiroet betoverde me,
voor die paar dagen dat ik er was.
Ze ontving mij vol warmte en gezelligheid,
toonde mij onbegrijpelijke levendigheid naast de skeletten van een onbegrijpelijk verleden.
Ze gaf mij het zomer-vakantie-gevoel waar ik naar snakte,
en inspireerde mij om in haar geschiedenis te duiken.
Toen ik haar achter me liet wist ik het zeker,
ik zal haar weer zien en haar dan hopelijk iets beter begrijpen...

Wil je Rian in Jordanië bellen? Bel dan goedkoop via HalloBuitenland.nl